Hoogbegaafdheid en daten: wanneer vertel je dat je hoogbegaafd bent?

De afgelopen tijd heb ik dat gewoon eens uitgeprobeerd.

Ik ben hoogbegaafd en ik date regelmatig. Meestal via een app waarbij je elkaars profiel ziet en daarna vrij blanco tegenover elkaar zit.

Het staat niet op mijn profiel

Op mijn profiel staat niet dat ik hoogbegaafd ben. Er staat wel dat ik conceptueel denker ben, maar dat kan van alles betekenen.

Met mijn hoogbegaafdheid loop ik doorgaans niet te koop. Het is ook niet iets wat ik altijd makkelijk heb gevonden om te accepteren. Tegelijkertijd ben ik er inmiddels op werkgebied veel mee bezig. Ik organiseer bijeenkomsten, ben betrokken bij de HB-community en zet een denktank op. Het is dus onderdeel geworden van wie ik ben en wat ik doe.

En tijdens een eerste date vertel je al snel over je werk. Dan komt het soms ter sprake.

Ineens moet er iets bewezen worden

Wat mij daarbij opviel, waren niet zozeer de stereotypen. Die kom je hier en daar tegen. Maar dat vond ik niet het meest opvallende. Het meest opvallende vond ik wat het soms met de ander deed.

Niet dat mannen er negatief op reageerden. Dat viel mee. Ik had niet het idee dat iemand erop afknapte. Vaak ging het gesprek gewoon verder en soms ontstond er een leuke discussie.

Maar bij sommige mannen merkte ik dat er iets verschoof. Alsof ze ineens gingen overcompenseren: laten zien hoe slim ze waren, hoe goed ze waren in hun werk, hoe competent ze waren. Alsof er opeens iets bewezen moest worden.

Een ander ging juist de andere kant op en begon zichzelf kleiner te maken. Hij vond zichzelf helemaal niet slim en stelde zich bijna minderwaardig op. En sommigen reageerden gewoon normaal. Die kenden iemand die hoogbegaafd was, vonden het interessant, of gingen er ontspannen mee om.

Toch vond ik vooral die verschuiving interessant. Blijkbaar kan het woord hoogbegaafdheid bij sommige mensen iets van onzekerheid raken. En ik ben gevoelig voor dat soort verschuivingen. Als iemand zichzelf ineens groter of kleiner gaat maken, merk ik dat.

Dat hoeft niet meteen erg te zijn. Iedereen heeft zijn onzekerheden. Maar het zegt wel iets over wat zo’n woord kan oproepen.

Een label zegt niet alles

Want eigenlijk vertel je met het woord hoogbegaafd nog niet eens zoveel over jezelf. Je noemt vooral een term. En die term komt met allerlei associaties: slim, arrogant, succesvol, sociaal onhandig, beter dan anderen, altijd goed in alles.

Terwijl dat natuurlijk nergens op slaat.

Hoogbegaafden zijn ook gewoon mensen. Mensen die dingen vergeten, struikelen, praktische dingen onhandig aanpakken, makkelijke dingen soms juist moeilijk vinden en domme vragen stellen.

Daarom merk ik dat ik op een eerste date liever vertel wie ik ben dan welk label bij mij hoort.

Ik zou dus niet snel beginnen met: “Ik moet je trouwens iets vertellen, ik ben hoogbegaafd.” Niet omdat het geheim is. Maar omdat ik daar geen reden voor zie.

Vertel liever wie je bent

Ik vertel liever dat ik iemand ben die graag diep nadenkt. Dat ik een grote nieuwsgierigheid heb. Dat ik snel verbanden leg. Dat ik een gevoelig zenuwstelsel heb. Dat ik conceptueel denk. Dat ik intellectuele honger heb en een grote verbeeldingskracht.

Dat zegt veel meer over mij dan alleen het woord hoogbegaafd.

Maar als het ter sprake komt, dan vertel ik het. Zeker nu het ook verweven is met mijn werk en de dingen die ik organiseer. Dan zou het gekunsteld voelen om eromheen te draaien.

En op een bepaalde manier is het interessant om te zien hoe iemand reageert. Kan iemand nieuwsgierig blijven? Kan iemand naast me blijven staan zonder zichzelf groter of kleiner te maken? Kan iemand het gewoon laten bestaan, zonder er meteen iets van te hoeven vinden?

Dat vind ik eigenlijk best veelzeggend.

Dus zou ik aanraden om op een eerste date te vertellen dat je hoogbegaafd bent? Niet per se.

Je hoeft het niet te verbergen, maar je hoeft het ook niet als mededeling op tafel te leggen.

Vertel liever wie je bent. Vertel hoe je denkt, wat je bezighoudt, waar je blij van wordt, waar je tegenaan loopt. En als het woord hoogbegaafdheid dan vanzelf langskomt, dan komt het langs.

De reactie van de ander vertelt je dan vanzelf iets.

Niet alleen over hoe diegene naar hoogbegaafdheid kijkt, maar misschien ook over hoe stevig iemand naast je kan blijven staan.

En dat is op een date minstens zo interessant.