Hoogbegaafd en imperfect

“Dan ben ik toch de eerste hoogbegaafde die gewoon struikelt, planken misslaat, van alles en nog wat vergeet, het nieuws niet bijhoudt, domme vragen stelt, onnozel om zich heen kijkt en makkelijke dingen vaak juist best moeilijk vindt.”

Ik hoorde het mezelf zeggen en voelde dat ik het meende.

Rob zei dat je als hoogbegaafde geen fouten meer mag maken. Alsof je, zodra dat woord valt, ineens altijd scherp moet zijn. Altijd goed geïnformeerd. Altijd snel van begrip. Altijd verstandig, logisch en indrukwekkend.

En precies daar ben ik het dus niet mee eens.

Dus zei ik tegen Rob: “Dan ga ik persoonlijk aantonen dat al die stereotypen niet kloppen.”

Rob moest lachen. “Je kijkt er vastberaden bij,” zei hij. “Alsof dit je nieuwe levensmissie wordt.”

Een nieuwe levensmissie

En eerlijk gezegd: dat is helemaal niet zo’n gek idee. Wat een heerlijk plan eigenlijk. Bewijzen dat ik niet perfect ben.

Niet door te bewijzen dat hoogbegaafden wél uitzonderlijk zijn, maar door te laten zien dat hoogbegaafden ook gewoon mensen zijn. Mensen die fouten maken, dingen vergeten, vragen stellen, twijfelen en soms volledig de plank misslaan.

Want rond hoogbegaafdheid bestaat nog veel onbegrip. Niet altijd vijandig of negatief, maar wel hardnekkig. Er hangt een beeld omheen van slim moeten zijn, snel moeten zijn, alles moeten snappen, alles moeten kunnen.

En ik ben vastberaden om daar verandering in te brengen. Door te laten zien hoe het eigenlijk óók is. En het mooie is: daar is helemaal niet zoveel voor nodig.

Behalve gewoon mezelf zijn.

Het antwoord op perfectionisme?

Een levensdoel maken van je eigen menselijkheid, dat klinkt toch eigenlijk als een heerlijk project.

Juist in dit project mag ik fouten maken. Sterker nog: als ik perfect zou zijn, zou ik het stereotype helemaal niet kunnen ontkrachten.

Dus misschien is dit inderdaad wel een bijzonder mooi levensdoel.

Om terug te komen op mijn opening: de eerste imperfecte hoogbegaafde zal ik niet zijn. De laatste ook niet.

Gewoon één van velen.

Al vermoed ik dat Rob inmiddels spijt heeft dat hij me op ideeën heeft gebracht.